پس از آن غروب رفتن اولين طلوع من باش
من رسيدم روبه آخر تو بيا شروع من باش
شب واز قصه جدا كن چكه كن رو باور من
خط بكش رو جاي پاي گريه هاي آخر من
...
اسمتو ببخش به لبهام بي تو خاليه نفسهام
خط بكش رو باور من زيرسايبونه دستام
خواب سبز رازقي باش عاشق هميشگي باش
خسته ام از تلخيه شب تو طلوع زندگي باش
...
پس از آن غروب رفتن اولين طلوع من باش
من رسيدم روبه آخر تو بيا شروع من باش
شب واز قصه جدا كن چكه كن رو باور من
خط بكش رو جاي پاي گريه هاي آخر من
...
من پر از حرف سكوتم خاليم رو به سقوطم
بي تو و آبي عشقت تشنه ام كوير لوتم
نمي خوام آشفته باشم آرزوي خفته باشم
تو نذار آخر قصه حرفمو نگفته باشم
...
پس از آن غروب رفتن اولين طلوع من باش
من رسيدم روبه آخر تو بيا شروع من باش
شب واز قصه جدا كن چكه كن رو باور من
خط بكش رو جاي پاي گريه هاي آخر من











