ميـميـرم بــــرات

بـراي خواب معصومانه عشـق كمـك كن بستـري از گـل بسازيـم

سينه ام آينه اي ست
با غباري از غم
تو به لبخندي از اين آينه بزداي غبار
آشيان تهي دست مرا
مرغ دستان تو پر مي سازند
آه مگذار ، كه دستان من آن
اعتمادي كه به دستان تو دارد به فراموشيها بسپارد
آه مگذار كه مرغان سپيد دستت
دست پر مهر مرا سرد و تهي بگذارد
من چه مي گويم ، آه
با تو اكنون چه فراموشيها
با من اكنون چه نشستها ، خاموشيهاست
تو مپندار كه خاموشي من
هست برهان فرانموشي من
من اگر برخيزم
تو اگر برخيزي
همه برمي خيزند

+ نوشته شده در جمعه هفتم اردیبهشت 1386ساعت 19:13 توسط ســــــامـــــــان |

حــرف دل مـــن

هيچ کس نيست که بداند در دلم چه مي گذرد. اگر مي بيني مي نويسم و مي نويسم و به نوشتن ادامه مي دهم از آن روست که مي دانم تو مي خواني. مي دانم تو هستي و تو مي بيني و مي شنوي. مي دانم که تو در کنار مني. شايد نه در فاصله اي نزديک اما لاقل آنقدر که ..... اصلا مهم نيست. کافي لبخندي از تو و يا حتي گوشه چشمي را در ذهن مرور کنم. مي توانم ساعتها بنويسم و براي همين است که مي گويم اينها همه از سر عاشقي است

منوی اصلی